[ad_1]

یادداشت سردبیر: آخرین اخبار و رهنمودهای مربوط به COVID-19 را در مرکز منابع ویروس مدوناگ پیدا کنید.

بر اساس مطالعه ای که در 11 دسامبر منتشر شد ، در میان افرادی که با COVID-19 بستری شده اند ، ترکیبی از باریسیتینیب و رمدزیویر باعث کاهش میانگین بهبودی در مقایسه با رمدزیویر به علاوه دارونما می شود. مجله پزشکی نیوانگلند.

مدت زمان بهبودی متوسط ​​برای بیماران دریافت کننده باریسیتینیب 7 روز در مقایسه با 8 روز برای بیماران دریافت کننده دارونما بود.

این تفاوت در بیمارانی که در طول بستری شدن خود به اکسیژن جریان بالا یا تهویه غیر تهاجمی نیاز دارند بیشتر است. در این گروه ، باریسیتینیب میانگین زمان بهبودی را از 18 روز به 10 روز کاهش داد.

آندره کی کالیل ، MD گزارش می دهد: “باریسیتینیب بعلاوه رمدزیویر نسبت به رمدزیویر به خودی خود برتر است ، باعث کاهش زمان بهبودی و تسریع بهبود بالینی می شود ، به خصوص در بیمارانی که اکسیژن جریان بالا دارند یا تهویه مکانیکی غیر تهاجمی دارند.” ، از دانشگاه پزشکی نبراسکا. مرکز در اوماها و همکارانش. علاوه بر این ، این ترکیب با عوارض جانبی کمتری همراه است.

این مطالعه جزئیات داده های حاصل از مطالعه ACTT-2 را که سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برای صدور مجوز اضطراری (EUA) برای باریسیتینیب در ترکیب با رمدزیویر در 19 نوامبر استفاده کرده است.

تحت ایالات متحده ، باریسیتینیب (Olumiant، الی لیلی) ، یک مهار کننده janus kinase که برای درمان آرتریت روماتوئید تأیید شده است ، می تواند در ترکیب با رمدزیویر استفاده شود (وکلوری، Gilead) ، یک ماده ضد ویروسی برای درمان بزرگسالان و کودکان حداقل 2 ساله در بیمارستان با COVID-19 مشکوک یا تأیید شده است.

این ترکیب برای بیمارانی که به اکسیژن اضافی ، تهویه مکانیکی یا اکسیژناسیون غشای خارج از بدن نیاز دارند ، در نظر گرفته شده است.

درمان ترکیبی ارجح

محققان خاطرنشان کردند که نحوه مقایسه باریسیتینیب با دگزامتازون ، که باعث بهبود بقا می شود و در یک مطالعه دیگر منجر به یک روز ماندن در بیمارستان کوتاهتر می شود ، مشخص نیست. خلیل و همکاران گفتند که بین داروها و طرح های آزمایش تفاوت وجود دارد و فقط “مقایسه مستقیم … درک کامل تفاوت در کارایی و ایمنی بین این دو روش را فراهم می کند.”

آنها گفتند: “دگزامتازون نیمه عمر طولانی دارد ، بر روی گیرنده های گلوکوکورتیکوئید تأثیر می گذارد و التهاب را از طریق رویکرد وسیع در برابر سرکوب سیستم ایمنی ، عفونت های اکتسابی در بیمارستان ، خونریزی دستگاه گوارش ، افزایش قند خون و ضعف عصبی عضلانی حتی با دوره های کوتاه مدت کاهش می دهد.” “باریسیتینیب نیمه عمر کوتاهی دارد ، در مسیرهای حیاتی هدف قرار می گیرد تا التهاب را کاهش دهد ، در حالی که با سرکوب سیستم ایمنی کمتر میزان بیولوژیکی را به حداقل می رساند و ممکن است فعالیت ضد ویروسی داشته باشد.”

مطالعه ACTT-2 در ماه مه آغاز شد و شامل 1033 بیمار در هشت کشور بود. شرکت کنندگان به طور تصادفی قرص های باریسیتینیب خوراکی به همراه رمدزیویر وریدی یا قرص های دارونما خوراکی به همراه رمضوویر دریافت کردند.

شرکت کنندگانی که هر دو دارو را دریافت کردند ، در روز 15 بهبود قابل توجهی در وضعیت بالینی داشتند. بیمارانی که هر دو درمان را دریافت کردند ، عوارض جانبی جدی کمتری نیز داشتند.

محققان گفتند: “اگرچه ACTT-2 نتوانست تفاوت مرگ و میر بین دو گروه را تشخیص دهد ، اما هم میزان بقا و هم تجزیه و تحلیل زمان مرگ تا حدی به درمان ترکیبی علاقه داشتند.”

این مطالعه توسط موسسه ملی آلرژی و بیماری های عفونی حمایت مالی شد. مقداری از نویسندگان بودجه حاصل از یارانه های دولت و روابط مالی با الی لیلی ، Gilead و سایر شرکت ها را نشان داد.

N Engl J Med. منتشر شده بصورت آنلاین در 11 دسامبر 2020. متن کامل

برای اخبار بیشتر ، Medscape را در فیس بوک دنبال کنید ، توییتر، اینستاگرام و یوتیوب.



[ad_2]

منبع: ketabche-online.ir