[ad_1]

Finerenone ، اولین آنتاگونیست گیرنده مینرالوکورتیکوئید غیر استروئیدی برای تکمیل مطالعه فاز 3 ، فواید قلبی عروقی را در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 و بیماری مزمن کلیه نشان داد ، خواه در مطالعات بعدی با سابقه بیماری های قلبی عروقی شرکت کنند یا نکنند. -DKD ، که شامل 5674 بیمار است.



جراسیموس فیلیپاتوس

دکتر Gerasimos Filipatos در جلسات علمی انجمن قلب آمریکا گفت: “Finerenone فوایدی را برای محافظت اولیه و ثانویه از بیماری های قلبی عروقی نشان داده است.” درمان فینورنون میزان مرگ قلبی عروقی ، سکته مغزی غیر کشنده یا سکته مغزی یا بستری در بیمارستان در نارسایی قلبی را در مقایسه با دارونما در مقایسه با 15٪ در بیماران با سابقه بیماری قلبی عروقی (CVD) و نسبتاً 14٪ در بیماران فاقد این داستان ، تفاوت هایی که با یک آزمون توالی آماری مطابقت دارد. با این حال ، افزایش مطلق مربوط به دارو به نفع دارونما به دلیل تفاوت عمده اصلی در فراوانی وقایع ، بین دو زیر گروه CVD متفاوت است.

در مقابل ، تجزیه و تحلیل گزارش شده توسط فیلیپاتوس و همکارانش در مطالعه FIDELIO-DKD ناهمگنی قابل توجهی را بر اساس وجود یا عدم وجود CVD برای نقطه انتهایی اولیه مطالعه نشان داد ، یک شاخص کلیوی ترکیبی که مرگ و میر ترکیبی را از دلایل کلیوی ، نارسایی کلیه محاسبه می کند ، یا یک کاهش دائمی در میزان فیلتراسیون گلومرولی مورد انتظار حداقل 40٪. محققان بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 (T2D) و بیماری مزمن کلیه (CKD) را در FIDELIO-DKD ثبت نام کردند. شیوع سابقه CVD 46٪ است.

در میان بیماران با سابقه CVD ، نتیجه نامطلوب CVD کامپوزیت در بیماران با دارونما با میزان 8.5 / 100 سال بیمار و در 18.18 / 100 سال بیمار در میان بیماران فیررونون در طول متوسط ​​2.6 سال مشاهده شد. پیگیری ، اختلاف مطلق بین گروههای 1.32 / 100 بیمار در سال. در میان بیماران در پیشگیری اولیه ، بروز حوادث CVD در طی پیگیری تقریباً نیمی از بیماران با پروفیلاکسی ثانویه بود. نتیجه این بود که در گروه دارونما میزان 92/3 / 100 سال بیمار و در گروه فینورنون 43/3/100 سال بیمار بود ، اختلاف مطلق 49/0/100 سال بیمار.

تاریخچه شورای همکاری خلیج فارس برای نقطه پایانی اولیه ناهمگنی ایجاد می کند

در تجزیه و تحلیل ، که بر روی نقطه پایان اولیه و کلیوی مطالعه متمرکز بود ، در میان بیمارانی که به عنوان CVD در هنگام ورود به مطالعه مشخص شدند ، نتیجه با نرخ 9.06 / 100 سال بیمار در زیر گروه دارونما و با نرخ 6.6 اتفاق افتاد. / 100 سال بیمار در کسانی که فینورونون دریافت می کنند ، کاهش قابل توجهی در خطر نسبی 30 and و تفاوت مطلق بین 2.46 / 100 گروه سال بیمار است.

در مقابل ، در بیماران فاقد سابقه CVD ، نقطه انتهایی کامپوزیت کلیه با فرکانس 9.1 / 100 سال بیمار در بیماران دارونما و 8.42 / 100 سال بیمار در بیماران فیرنون مشاهده شد ، 6٪ کاهش خطر نسبی ، که تفاوت معنی دار و مطلق 0.68 / 100 بیمار در سال نیست. محققان در نسخه منتشر شده گزارش در Circulation گزارش کردند که این اختلاف در تعداد دفعات وقایع اولیه بین دو بازوی درمانی به اهمیت آماری رسیده است (016/0 = P) که همزمان به صورت آنلاین ظاهر می شود.

فیلیپاتوس در مصاحبه ای گفت: “مجموعه شواهد نشان می دهد كه فینورنون در بیماران مبتلا به T2D با یا بدون سابقه CVD استفاده می شود.” “تعامل P برای نتیجه کلیه کامپوزیت قابل توجه است ، اما برای آزمایش مکرر اصلاح نشده است ؛ بنابراین ، این ممکن است یک احتمال نادرست باشد و باید با احتیاط تفسیر شود.

علاوه بر این ، در یک نتیجه دیگر کامپوزیت کلیه که از قبل مشخص شده است ، نتایج در بیماران با و بدون سابقه CVD سازگار بود. به طور خلاصه ، تمام تجزیه و تحلیل های FIDELIO-DKD تا به امروز “تأثیر مفیدی را در بیماران بدون سابقه CVD پیشنهاد کرده اند.”

فیلیپاتوس ، استاد قلب و عروق در دانشگاه آتن ، اضافه كرد: اگرچه این بیماران رهنمودهای درمان محور را دریافت می كنند ، “در بیماران مبتلا به T2D و CKD همچنان نیاز پزشکی زیادی برآورده نشده وجود دارد.” “ما از چندین روش درمانی برای بیماران مبتلا به نارسایی قلبی استفاده می کنیم و برای درمان بیماران مبتلا به T2D و CKD باید از همان تفکر استفاده کنیم. هزینه های دیالیز و پیوند کلیه بسیار زیاد است ، بنابراین مهم است که گزینه هایی را بررسی کنیم که پیشرفت CKD را کند می کنند. در این بیماران “

در FIDELIO-DKD ، تقریباً همه بیماران تحت زمینه بازدارندگی با یک مهار کننده سیستم رنین-آنژیوتانسین (RAS) بودند ، بنابراین نتایج مطالعه نشان می دهد که درمان باید حداقل شامل درمان دوگانه با فینرنون و یک مهار کننده RAS باشد. کمتر از 5٪ تحت درمان زمینه ای با گلوکز سدیم گلوکز cotransporter 2 (SGLT2) بودند ، یک گروه دارویی که اخیراً به عنوان عامل اصلی دیگری برای درمان CKD در بیماران مبتلا به T2D ایجاد شده است ، و احتمال ایجاد درمان سه گانه را ایجاد می کند ، اگرچه این رویکرد هنوز آزمایش احتمالی را پشت سر نگذاشته است.

دیپاک ال بات ، Ph.D. ، استاد پزشکی در دانشکده پزشکی هاروارد در بوستون که در این مطالعه شرکت نکرد ، گفت: ترکیبی از مهار RAS ، فینورنون و مهار کننده SGLT2 “یک ازدواج بالقوه در بهشت ​​دیابت است.” برای فینورنونون.

Finerenone برای ایمنی بهتر به نظر می رسد

صرف نظر از تجزیه و تحلیل زیرگروه ها بر اساس سابقه CVD ، یافته های همه بیماران شامل FIDELIO-DKD هم برای نتیجه اولیه کلیه و هم برای نتیجه ثانویه اصلی از CVD ترکیبی مثبت بود. در گروه كلی تصادفی ، درمان با فینرنون در بالای درمان بهینه با یك مهاركننده ACE یا مسدود كننده گیرنده آنژیوتانسین (مهار RAS) منجر به كاهش نسبی قابل توجه 18 درصدی خطر نسبت به دارونما برای نقطه انتهایی كلیه و 14٪ نسبی قابل توجه شد. در نتیجه اصلی ثانویه شورای همکاری خلیج فارس. این نتایج در ماه اکتبر در مجله پزشکی نیوانگلند منتشر شد.

بات در مصاحبه ای گفت برای درمان بیماران مبتلا به T2D و CKD ، به طور کلی فیرنون “یک گام بزرگ به جلو به نظر می رسد.”

علاوه بر نتایج مثبت اثربخشی ، بسیاری از متخصصان در مقایسه با ایمنی تاریخی آنتاگونیست های استروئیدی گیرنده های مینرالکورتیکوئید (MRA) که در حال حاضر استفاده می شود: اسپیرونولاکتون و اپلرونون ، بر آنچه که آنها به عنوان ایمنی برتر فاررنونون می دانند متمرکز شدند. .

بات ، که همچنین مدیر اجرایی برنامه مداخله قلب و عروق بریگهام و بیمارستان زنان بوستون است ، گفت: “من اعتقاد زیادی به اسپیرونولاکتون دارم ، اما دارای عوارض جانبی است و به نظر می رسد که اپلرنون هرگز جبران نمی کند.”

“بسیاری از پزشکان این MRA ها را دوست دارند ، اما تشخیص می دهند که عوارض جانبی باعث شده است که این داروها در حد لازم استفاده نشوند.” MRA های موجود ، به ویژه اسپیرونولاکتون ، به یک دسته کلیدی از داروها برای درمان نارسایی قلبی با کسر جهشی کاهش یافته تبدیل شده اند (و همانطور که برخی ادعا می کنند ، برای درمان نارسایی قلبی با کسر جهشی حفظ شده) ، و همچنین برای فشار خون بالا در برابر درمان. و آلدوسترونیسم اولیه. تحت پروژه FIDELIO-DKD ، بیماران مبتلا به نارسایی قلبی را شامل نمی شود ، زیرا درمان MRA برای کسانی که دارای نارسایی قلبی هستند با کسر جهشی کاهش یافته نشان داده می شود.

نگران کننده ترین عارضه جانبی اسپیرونولاکتون هیپرکالمی است. دکتر کریستوف ونر در طی بحث خود در مورد FIDELIO-DKD به عنوان یک بحث تعیین شده ، یک مطالعه اخیر را متذکر شد که در آن بروز هیپرکالمی به اندازه کافی شدید که منجر به قطع مطالعه شود 23٪ در بیماران تحت درمان با اسپیرونولاکتون قلبی بود. نارسایی ، که با 2.3 percent درصد در FIDELIO-DKD در میان گیرندگان فینورنون در تضاد است. ونر ، استاد و رئیس نفرولوژی دانشگاه وورتسبورگ (آلمان) گفت ، این شیوع هایپرکالمی از فینورنون همچنین عملکرد تاریخی داروهای دیگر مانند آلیسکیرن (Tekturna) را بهبود می بخشد.

نتایج FIDELIO-DKD فینورونون را همراه با کلاسهای مهار کننده RAS- و SGLT2 به عنوان یک درمان مناسب برای اکثر بیماران مبتلا به T2D و CKD قرار می دهد. وانر گفت: “ما وارد دوره جدیدی از درمان موثر بیماری كلیوی دیابتی شده ایم.”

بات گفت: “مشخصات کلی ایمنی فینورنون از جمله هیپرکالمی بهتر به نظر می رسید.” “هیپرکالمی با اسپیرونولاکتون لزوماً به اندازه ادراک بد نیست. با نظارت دقیق بر اسپیرونولاکتون ، هیپرکالمی قابل کنترل است. اما تصور این است که بد است و همراه با ژنیکوماستی قاتل واقعی است.”

بات گفت ، در حالی که برخی از آنها ژنیکوماستی را به عنوان نگرانی اصلی (در مردان) در درمان اسپیرونولاکتون رد می کنند ، “اگر دانشجویان پزشکی در مورد اسپیرونولاکتون چیزی بیاموزند ، این باعث می شود که باعث ژنیکوماستی شود” ، و این به تصویر منفی MRA های تایید شده افزود.

فیلیپاتوس گفت: “هایپرکالمی قابل کنترل بود. این به دلیل مشکلات پتاسیم گذشته در هنگام استفاده از اسپیرونولاکتون بسیار مهم است.” به نظر می رسد Finerenone نسبت به MRA های استروئیدی “ایمن تر برای عملکرد قلب” است و مزایای کلیوی FIDELIO-DKD را که قبلاً برای MRA های استروئیدی توصیف نشده بود ، فراهم می کند.

بخشی از عدم اطمینان در مورد اثر فینرنون در بیماران با سابقه بیماری قلبی عروقی هنگامی افزایش می یابد که نتایج پس از حدود یک سال از مطالعه اصلی FIGARO-DKD برای فینرنون در دسترس باشد ، که شامل بیش از 7000 بیمار مبتلا به T2D و CKD ( معیارهای ورود بسیار شبیه به FIDELIO-CKD). تفاوت بزرگ این است که FIGARO-DKD دارای یک متغیر CVD کامپوزیت به عنوان نقطه نهایی اصلی است و شامل بستری در بیمارستان برای نارسایی قلبی به عنوان یکی از جنبه های کامپوزیت است.

FIDELIO-DKD توسط Bayer حمایت مالی شد. فیلیپاتوس از طرف مدرس بود ، بعنوان محقق بایر و همچنین آمگن ، بوهرینگر اینگلهایم ، مدترونیک ، نووارتیس ، سرویر و ویفور به عنوان محقق فعالیت می کرد. بات بودجه تحقیقاتی را از بایر و همچنین از چندین شرکت دیگر دریافت كرده و همچنین مشاور چندین شركت است. وانر جوایزی را از Bayer دریافت کرده است ، همچنین از AstraZeneca ، Boehringer Ingelheim ، FMC ، جلعاد ، GlaxoSmithKline ، لیلی و مرک.

جلسات علمی انجمن قلب آمریکا (AHA) 2020.

این مقاله در اصل در MDEdge.com.

برای اطلاعات بیشتر از theheart.org Medscape Cardiology ، ما را دنبال کنید توییتر و فیس بوک



[ad_2]

منبع: ketabche-online.ir