اکتشافات جدید “بسیار پاسخگو” به درمانهای سرطانی


درصد کمی از بیماران سرطانی پاسخ های درمانی استثنایی نشان می دهند و بطور قابل توجهی طولانی تر از بیماران با تومورهای بالینی قابل مقایسه زنده می مانند ، حتی اگر بیماری پیشرفته ای داشته باشند.

یک پروژه تحقیقاتی در حال انجام این است که چرا برخی از بیماران واکنش های استثنایی نشان می دهند. محققان خصوصیات مولکولی خاصی را در تومورهای حدود یک چهارم این بیماران پیدا کردند. در برخی موارد ، تغییرات ژنتیکی نادر زیادی در ژنوم تومور وجود دارد. در موارد دیگر ، تومورها با انواع خاصی از سلولهای ایمنی نفوذ می کنند.

این یافته ها در تاریخ 19 نوامبر به صورت آنلاین منتشر شد سلول سرطانی آنها از تجزیه و تحلیل ژنومی نمونه های بیوپسی تومور از 111 بیمار شناسایی شده توسط پروژه ملی برجسته م Instituteسسه ملی سرطان (NCI) ، یک پروژه ملی در سال 2014 آغاز شده است.

پاسخ دهنده استثنایی به شخصی گفته می شود که به یک پاسخ جزئی یا کامل به درمانی برسد که در کمتر از 10٪ این بیماران م beثر باشد. برای یک پاسخ استثنایی ، مدت زمان پاسخ حداقل سه برابر متوسط ​​زمان پاسخ معمول است.

در این مطالعه از 111 بیمار ، مشخص شد که حدود یک چهارم (24٪ ، 26 بیمار) دارای تومورهایی هستند که دارای ویژگی های مولکولی هستند که می تواند پاسخ های استثنایی درمانی را توضیح دهد.

دکتر لوئیس استوت ، مدیر مرکز ژنومیک سرطان NCI ، که هدایت این مطالعه را بر عهده دارد ، گفت: “ما قادر به شناسایی اینکه کدام داروها به نفع هر بیمار است ، نخواهیم بود.” “ما به چنین چیزی نزدیک نیستیم. اما آنچه او می گوید این است که ما جهش های خاصی را شناسایی کرده ایم که در برخی از سرطان ها می دانستیم ، اما ممکن است در سرطان های دیگر کمتر اتفاق بیفتد.”

استاود خاطرنشان کرد که این جهش ها می توانند مسیری را که سرطان طی می کند “روشن” کنند – و به طور بالقوه می تواند برای پیش بینی اینکه آیا سرطان پرخاشگرانه است و نیاز به درمان دارد یا با مشاهده قابل کنترل است ، مورد استفاده قرار گیرد. به گفته وی ، به همین دلیل این مطالعه می تواند در کوتاه مدت مفید باشد.

وی گفت: “در دراز مدت ، این نوع تحقیق الهام بخش کارهای آینده است.” اخبار پزشکی Medscape. “این می تواند آزمایشات بالینی شامل داروهایی را هدف قرار دهد که برخی از مسیرهایی را که به نظر ما از نظر ژنتیکی در برخی از پاسخ دهندگان غیرفعال است ، شامل می شود.”

وی گفت ، این نتایج از استفاده از آزمایش ژنتیک در مراقبت های بالینی معمول پشتیبانی می کند.

در اوایل سال جاری ، تیم NCI نتایج یک مطالعه آزمایشی را منتشر کرد که امکان این روش را تأیید می کند. از بیش از 100 مورد مورد تجزیه و تحلیل ، شش مورد شامل جهش بالقوه بالقوه فعال جوانه زنی مشخص شد.

“کنجکاوی منجر به مطالعه”

استاوت گفت: “ما این تجربیات شگفت انگیز و شاد را با بیماران خود داشتیم ، بنابراین بلافاصله در مورد چگونگی این اتفاق کنجکاو شدیم ، بنابراین تقریباً همین کنجکاوی بیشتر این کار را برانگیخته است”

در مطالعه حاضر ، استاودت و همکارانش از روش های مختلف ژنومی برای شناسایی جهش ها ، کپی کردن تغییرات تعداد ، متیلاسیون منحرف ، بیان ژن های خارق العاده و ترکیب سلولی ریز محیط تومور استفاده کردند.

مکانیسم های فرضی برای پاسخ های استثنایی به طور کلی به چهار دسته زیر تقسیم شدند: پاسخ آسیب DNA (15 نفر) ، مسیر سیگنالینگ داخل سلولی (9 نفر) ، ژنتیک پیش آگهی (9 نفر) و درگیری ایمنی (16 نفر). . برای بسیاری از بیماران ، دو یا چند مورد از این مکانیسم ها دخیل بوده است.

نویسندگان خاطرنشان می کنند که “غلبه مکانیسم های قابل قبول پاسخ آسیب DNA به موازات استفاده مکرر از شیمی درمانی سیتوتوکسیک در درمان روتین سرطان که در این گروه منعکس شده است.”

بیست و شش بیمار به عنوان استثنایی پاسخگو شناسایی شدند. در میان این بیماران ، انواع مختلف سرطان نشان داده می شود: مغز (8). دستگاه گوارش (6) ؛ سینه ها (4) کلانژیوکارسینوما (2) ؛ ریه (2) ؛ لوزالمعده ، آندومتر ، تخمدان و مثانه (هر کدام 1). بسیاری از این بیماران (65٪ ، 17 نفر) با شیمی درمانی شامل عوامل آسیب رسان به DNA تحت درمان قرار گرفتند. برای بیش از نیمی (54٪ ، n = 14) درمان هدفمند استفاده شد و برخی از بیماران هر دو را دریافت کردند.

نویسندگان به چندین بیمار به عنوان نمونه ای از پاسخ های استثنایی اشاره می کنند:

  • یک بیمار مبتلا به مولتی فرم گلیوبلاستوما (GBM) به ترتیب با جراحی ، کاروستین موضعی و پرتودرمانی تحت درمان قرار گرفت. هنگامی که سرطان عود می کند ، تموزولومید تجویز می شود. این پاسخ کاملی را به همراه داشت که بیش از یک دهه طول کشید.

  • یک بیمار مبتلا به آدنوکارسینومای متاستاتیک روده بزرگ ، یک پاسخ مداوم و تقریباً کامل داشت که پس از دریافت تموزولومید در ترکیب با داروی مورد مطالعه TRC102 (متوکسیامین ، تحت توسعه توسط Tracon) در یک آزمایش بالینی فاز 1 ، 45 ماه طول کشید (آخرین پیگیری). . TRC102 یک بازدارنده از مسیر بازیابی برش DNA است که مسیری است که باعث مقاومت در برابر آلکیله شدن و شیمی درمانی آنتی متابولیت می شود.

  • یک بیمار مبتلا به سرطان پستان متاستاتیک ، گیرنده استروژن مثبت ، به دلیل مقادیر زیاد ، تراستوزوماب دریافت کرد ERBB2 تقویت ، همراه با آناستروزول (Arimidex). این منجر به پاسخ جزئی 2.4 ساله شد.

    اگرچه بیمار بالینی بود HER2 مثبت ، تومور او بیان بسیار کمی دارد ERBB2 mRNA پروفایل مولکولی تومور را به عنوان زیرگروه پایه مانند طبقه بندی کرده است نه به عنوان HER2– زیرگروه غنی شده این بدان معنی است که بعید است تراستوزوماب در این استثنای پاسخ دهد ، نویسندگان خاطرنشان می کنند. از آنجا که بیمار گیرنده استروژن مثبت داشت ، به او آناستروزول ، یک مهار کننده آروماتاز ​​(CYP19A) که تستوسترون را به استرادیول تبدیل می کند ، داده شد.

  • بیمار مبتلا به تومور استروما دستگاه گوارش با حذف کیت اگزون 11 پس از پاسخ اولیه هدفمند به imatinib عود کرد کیت، اما پس از آن با sunitinib (Sutent) به پاسخ کامل رسید. بیان ژن پروفایل بیانگر بیان بالا نه تنها از کیت بلکه ژن های رمزگذار کننده چندین تیروزین کیناز است که توسط سونیتینیب هدف قرار می گیرند (KDR، FLT1، و FLT3) این ممکن است با پاسخ بیمار محاسبه شود.

ویژگی های مطلوب ژنومی

نویسندگان دسته ای از “ژنتیک پیش آگهی” تومورها را مشخص می کنند که با ضایعات ژنتیکی مشخص می شود و اکنون شناخته شده است که با پیش آگهی مطلوبی همراه است اما از طریق مراقبت معمول که این بیماران هنگام تشخیص دریافت می کردند ، مورد توجه قرار نگرفت بار اول. اگرچه بیماران پس از درمان خط اول عود داشتند ، بقای استثنایی آنها پس از نجات درمانی ممکن است با ویژگی های مطلوب ژنومی همراه باشد.

به عنوان مثال ، چندین بیمار با GBM درجه بالا و آستروسیتوما ضایعات ژنتیکی داشتند که معمولاً در گلیومای درجه پایین بیشتر دیده می شود و پس از درمان استاندارد با یک دوره بالینی تنبل همراه بود.

نویسندگان همچنین پاسخ ایمنی را ارزیابی کردند. با بررسی میزان نفوذ سلول های ایمنی در تومورها با پاسخ در مقایسه با موارد شاهد ، آنها دریافتند که امضای سلول B و سلولهای کشنده طبیعی فعال شده (CD56dim) در تومورها با یک پاسخ استثنایی بالاتر است. در یک بیمار مبتلا به سرطان متاستاتیک مجرای ادراری که پس از شیمی درمانی ، پرتودرمانی و جراحی پیشرفت بیماری داشت ، درمان با nivolumab (Opdivo) منجر به پاسخ کاملی شد که 7 ماه به طول انجامید. چنین نتیجه ای فقط در حدود 3٪ از بیماران مبتلا به سرطان مثانه مشاهده می شود. تومور میزان بالایی از mRNA را بیان می کند PDCD1 ، که سطح lumab PD-1 و CD274 سطح را رمزگذاری می کند ، که لیگاند PD-1 PD-1 را رمزگذاری می کند. همچنین سطح بالایی از سود نیز وجود داشت IFNG ، که اینترفرون گاما ، یک سیتوکین را رمزگذاری می کند که با پاسخ مطلوب به محاصره ایست بازرسی ایمنی همراه است.

روی آوردن به داروی دقیق

نویسنده ارشد S. Percy Ivey ، MD ، از بخش درمان و پزشکی NCI گفت: “آزمایش و بار دیگر آزمایش بیماری هنگام پیشرفت بیماری بسیار ارزشمند است ، زیرا ممکن است برخی تغییرات ژنتیکی ایجاد شده باشد و این می تواند درمان را تغییر دهد.” تشخیص سرطان

وی افزود: “هدف از این مطالعه درک آنچه در مورد این بیماران و ترکیب ژنتیکی آنها منحصر به فرد است ، که منجر به طبقه بندی در آنها به عنوان پاسخ دهندگان فوق العاده شده است ، و ما امیدواریم که بتوانیم آنها را تحریک کنیم.”

وی افزود: “به عنوان محققان ، چیزهای زیادی برای یادگیری از این بیماران داریم و آنها چیزهایی برای یادگیری دارند.” “در آینده ، آنها به ما كمك می كنیم تا به هدف ارائه دقیق آنكولوژی برای همه بیماران نزدیك شویم. ما هنوز آنجا نیستیم ، اما هر وقت بیشتر یاد بگیریم و بیشتر بیاموزیم ، می توانیم خدمات بهتری ارائه دهیم. مراقبت. “

برای تشویق به مشارکت محققان در سراسر جهان ، تیم NCI و همکارانشان نتایج پروفایل مولکولی و اطلاعات بالینی خود را در NCI Genomic Data Commons در دسترس عموم قرار دادند.

این مطالعه توسط برنامه تحقیقات داخلی NCI ، انستیتوهای ملی بهداشت ، مرکز تحقیقات سرطان و مرکز ژنومیک سرطان NCI پشتیبانی شد. استاودت و آیوی هیچ رابطه مالی را فاش نکردند.

سلول سرطانی منتشر شده بصورت آنلاین 19 نوامبر 2020. خلاصه

برای کسب اطلاعات بیشتر از Medscape Oncology ، با ما همراه باشید توییتر و فیس بوک




منبع: ketabche-online.ir

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>