استروئیدها خطر عفونت با سلول درمانی را در CAR در NHL افزایش می دهند


تجویز استروئیدها به بیماران مبتلا به لنفوم سلول های غیر هوچکین (B-NHL) سلول B درجه عود / مقاوم پس از درمان با سلول های T گیرنده آنتی ژن کایمریک (CAR) ممکن است آنها را در معرض خطر قابل توجهی افزایش آلودگی قرار دهد ، نشان می دهد تجزیه و تحلیل واقعی داده های بیمار در بریتانیای کبیر.

همچنین تجزیه و تحلیل نشان داد بیمارانی که چندین خط شیمی درمانی قبلی را پشت سر گذاشته اند نیز پس از دریافت درمان در معرض خطر خاصی قرار دارند.

این مطالعه در شصت و دومین نشست و نمایشگاه سالانه ASH در 7 دسامبر ارائه شد.

مطالعه در لندن

دکتر لورنا نیل ، گروه هماتولوژی ، دانشگاه کالج لندن ، بنیاد NHS تراست و همکارانش سوابق 60 بیمار B-NHL با درجه بالا را که تحت سلول درمانی CAR-T قرار گرفتند ، بررسی کردند ، بیش از یک سوم آنها حداقل سه دریافت کردند خطوط قبلی درمان.

تقریبا نیمی از بیماران در طی 30 روز پس از دریافت درمان دچار عفونت شدند که بیشتر آنها از نوع باکتریایی بودند. بیش از نیمی از آنها نیز به سندرم رهش سیتوکین (CRS) و یک چهارم سندرم عصبی شدید مرتبط با سلول های م effثر در ایمنی (ICANS) مبتلا می شوند.

تجزیه و تحلیل نشان داد که خطر ابتلا به عفونت پس از درمان با سلول T T در بیمارانی که حداقل سه خط درمانی قبلی دریافت کرده بودند ، 4.3 برابر افزایش یافت ، در حالی که استفاده از استروئید خطر را با ضریب 3.8 افزایش داد.

با ارائه نتایج ، دکتر نیل گفت که میزان عفونت های اولیه پس از تزریق سلول T پس از CAR “قابل مقایسه با سایر گروه ها” است.

با این حال ، وی خاطرنشان کرد که “برخلاف برخی از مراکز آمریکایی ، این گروه آنتی بیوتیک های پیشگیری کننده یا گلوبولین ایمنی وریدی دریافت نکردند.”

دکتر نیل ادامه داد: “بدیهی است که بیماران مبتلا به لنفوم پیشرفته با درجه بالا در معرض خطر CRS و ICANS هستند ، که باعث افزایش استفاده از استروئید می شود و به نظر می رسد منجر به عوارض عفونی می شود.”

“پیش درمانی سنگین همچنین ممکن است با افزایش سرکوب سیستم ایمنی بدن قبل از درمان با سلول T T ، خطرات را افزایش دهد” و “استراتژی های تعدیل این خطرات شامل بهینه سازی [chemotherapy] غلبه بر کاهش شدت بیماری … در ترکیب با پروفیلاکسی عفونی از مراجعه به حداقل 3 تا 6 ماه پس از تزریق. “

وی گفت: “در این تجزیه و تحلیل ، استروئیدها خطر قابل توجهی دارند و باید تلاش شود تا به سرعت دوز مصرف شود” ، در حالی که استفاده از عوامل استروئیدی محدود ممکن است مهم باشد و نتایج آزمایشات بالینی انتظار می رود.

نسخه جهانی واقعی

دکتر کاترین دیفنباخ ، مدیر برنامه لنفوم بالینی در مرکز سرطان Perlmutter در نیویورک ، نیویورک ، ایالات متحده ، که در این مطالعه نقش ندارد ، گفت اخبار Medscape انگلستان که عفونت های بعد از سلول درمانی TAP “یک مشکل واقعی است.”

با این حال ، وی گفت که “ممکن است سلولهای CAR T در مراکز تخصصی محدود نشوند” و “چیزی است که ما قطعاً باید آن را کنترل کنیم” زیرا سلولهای T CAR کمی بالا نیستند سمیت جلویی “ناشی از ICANS و CRS.

دکتر دیفنباخ همچنین خاطرنشان کرد که به نظر می رسد این مطالعه “روشهای طبقه بندی و پیشگیری بالقوه از این بیماران وجود دارد.”

از همه مهمتر ، نتایج “دلیل دیگری برای استدلال در برابر دوزهای طولانی مدت استروئید است” ، وی گفت ، آنتی بیوتیک های پیشگیری ممکن است در بیماران به ویژه با خطر بالا مفید باشد.

درمان های CD19 درمانی CAR Tisagenlecleucel (Kymriah، Novartis) و axicabtagene ciloleucel (Yescarta، Gilead) برای استفاده در NHS برای B-NHL با کیفیت بالا از دسامبر 2018 تایید شده است.

عفونت

دکتر نیل گفت مسمومیت هایی مانند CRS و ICANS “به خوبی گزارش شده” است ، اما “به طور فزاینده ای مشخص می شود که این گروه از بیماران نیز دارای درجه قابل توجهی از عفونت هستند” ، اگرچه سطح گزارش شده متفاوت است.

برای بررسی بیشتر ، این تیم تمام عفونتها را در بیماران تحت درمان با سلولهای T Car مجاز در موسسه خود بین ماه مه 2019 تا ژوئیه 2020 بررسی کرد و آنها را به مواردی که در طی 30 روز و 30 روز اتفاق افتاد تقسیم کرد. یا بعد از تزریق

آنها عفونتها را بر اساس نتایج مثبت میکروبیولوژیکی یا ویروسی به علاوه علائم بالینی یا در مورد عفونتهای قارچی مهاجم ، معیارهای اصلاح شده EORTC شناسایی می کنند و آنها را به عنوان خفیف ، شدید یا تهدید کننده زندگی طبقه بندی می کنند.

این مطالعه شامل 60 بزرگسال با درجه بالا B-NHL با میانگین سنی 60 سال بود. سی و پنج درصد زن هستند. سی و هفت درصد بیماران حداقل سه خط قبلی شیمی درمانی دریافت کرده بودند.

دکتر نیل اشاره کرد که اکثریت (90٪) بیماران به درمان باند درمانی نیاز دارند که بیش از نیمی از آنها پاسخ نمی دهند. بنابراین ، “جای تعجب نیست که بیش از دو سوم بیماران قبل از لنفاوی تخلیه پیشرفته داشته باشند و یک چهارم آنها بیماری گسترده ای داشته باشند.”

“این امر ماهیت مقاوم و پرخطر این بیماران را تأکید می کند.”

در طی 30 روز از تزریق سلول درمانی T TAR ، 40 قسمت عفونت در 28 بیمار (47٪) گزارش شد ، در حالی که 27 قسمت در 13 (22٪) بعد از 30 روز یا بیشتر رخ داده است.

عفونت های شدید در 15٪ بیماران رخ می دهد ، در حالی که 12٪ عفونت های تهدید کننده زندگی دارند ، در حالی که در 28٪ موارد عفونت خفیف است.

در بیشتر موارد ، عفونت ها از نوع ویروسی باکتریایی یا تنفسی هستند و احتمال بروز عفونت های باکتریایی در طی 30 روز پس از درمان ، تزریق و عفونت های ویروسی تنفسی بیشتر است که بعداً شایع است.

دکتر نیل گفت CRS “رایج” است ، 52٪ بیماران CRS درجه 2/3 را تجربه می کنند و 57٪ آنها به یک دوز توسیلیزوماب نیاز دارند ، اما “عده معدودی که به استروئیدها احتیاج دارند” در 8٪.

علاوه بر این ، در 25 of بیماران ، درجه 3-5 ICANS گزارش شده است ، برای 28 درجه نیاز به استروئیدها برای هر درجه ICANS ، 28 است.

دکتر نیل اضافه کرد ، همانطور که در اوایل فعال سازی مجدد ویروس انجام می شود ، عفونت های باکتریایی “در گروه درمان با استروئیدها گروه بندی می شوند”.

تجزیه و تحلیل چند متغیره نشان داد که عوامل خطر قابل توجهی در ارتباط با هرگونه عفونت تزریق سلول T بعد از مرحله ، پرلیمفود تخلیه od 3 ، با ضریب شانس 2.2 (p = 0.023) و استفاده از استروئید ، با عامل شانس 3.3 (p = 0.049).

عوامل خطر قابل توجهی که کمتر از 30 روز پس از تزریق با عفونت همراه هستند ، حداقل سه خط درمان قبلی در نسبت شانس 4.3 (p = 0.021) و استفاده از استروئید در نسبت شانس 3.8 هستند (p =). 03/0)

هیچ ارتباطی بین CRS و خطر عفونت و همچنین استفاده از توسیلیزوماب وجود ندارد.

هیچ بودجه ای اعلام نشده است.

نیل اعلام کرد Novartis: سایر موارد: مشارکت بودجه ای در کنفرانس های دانشگاهی. Celgene: Other: مشارکت بودجه ای در کنفرانس های دانشگاهی.

شصت و دومین نشست سالانه و نمایشگاه ASH: خلاصه 3274. تاریخ ارسال در 7 دسامبر.

خون 2020؛ 136 (ضمیمه 1): 20–21. doi: 10.1182 / blood-2020-138865




منبع: ketabche-online.ir

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>